Als ik één woord centraal mag zetten voor 2025, dan is het zonder twijfel: connectie.
Jaren geleden maakte ik mijn rootsreis. Een intense, mooie en verwarrende ervaring – maar ik had weinig mensen om me heen die echt begrepen wat dat met je doet. Een paar jaar later werd ik vrijwilliger bij a-Buddy. Daar vond ik wat ik toen zo hard nodig had: connectie. Connectie met andere buddy’s die hun tijd en hart inzetten. Connectie met geadopteerden die mijn vragen herkenden zonder dat ik ze volledig moest uitleggen.
Dat is de kracht van a-Buddy en onze vrijwilligers. We delen geen dossiers, we delen verhalen. We bieden geen pasklare antwoorden, maar aanwezigheid.
Hoe die connectie er in de praktijk uitziet? Dat varieerde dit jaar van diepgaande gesprekken tot avonden vol pure ontspanning. Tijdens onze Open Mic-avonden werd er gelachen om herkenbare adoptie-momenten, maar kregen ook zwaardere thema’s ruimte. Verlies, loyaliteit, identiteit - niets was te groot of te klein om gedeeld te worden. Juist in die combinatie van lichtheid en diepgang ontstond echte verbinding. En dan was er onze karaokeavond. Jong en oud zongen uit volle borst Pink Pony Club van Chappell Roan en Let It Go uit Frozen. Niet iedereen haalde de juiste noten (ik kijk naar niemand), maar dat deed er niet toe. Wat telde, was het samen zijn. Hetzelfde gold voor onze jaarlijkse quiz: fanatiek, soms een tikkeltje competitief, maar vooral verbindend.
Aangezien fysieke bijeenkomsten niet voor iedereen haalbaar zijn, boden onze verhalenbundels en Buddy’s on Air een andere vorm van nabijheid. Via geschreven woorden en gedeelde stemmen ontstond ook daar connectie. Want soms is herkenning in een zin of in een stem al genoeg om je minder alleen te voelen.
Als ik terugkijk op dit jaar, zie ik geen losse activiteiten. Ik zie een netwerk van geadopteerden die elkaar blijven vinden. Connectie is voor mij geen bijzaak van ons werk, het is de kern. Het is wat mij ooit ontbrak, wat ik later mocht vinden, en wat ik vandaag samen met onze vrijwilligers met volle overtuiging verder help uit te bouwen. Dankzij hun engagement, hun tijd en hun openheid is a-Buddy geen abstract initiatief, maar een levende gemeenschap. Aan ieder van hen: dankjewel. Jullie maken het verschil, met een impact die verder reikt dan één gesprek of één ontmoeting.
Niemand zou zijn of haar adoptieverhaal alleen moeten dragen. Daarom blijven we bouwen aan plekken waar verhalen welkom zijn, waar kritische vragen mogen bestaan en waar verschil geen afstand creëert maar herkenning.
Eunique (vrijwilliger a-Buddy en medewerker a-Buddy)
Lees het volledige jaarverslag hier.